Açılışını Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün yaptığı ve dünyanın çeşitli ülkelerinden yüzlerce şirketin katıldığı 2011 Uluslararası Savunma Sanayi Fuarı’na (IDEF’11) Türkiye imalâtı ürünler büyük ilgi çekti.
Fuarda savunma sanayinin yerli kuruluşları olan TAİ, TEİ, ROKETSAN, HAVELSAN, ASELSAN, MKE gibi kamu kuruluşların geliştirdiği ürünler kadar yerli ana tedarikçi firmaların ürünleri de boy gösterdi.
Ostim Organize Sanayi Bölgesi’nde faaliyet gösteren Savunma ve Havacılık Kümelenme Derneği de bölge firmaları ile ortak katılım gerçekleştirdi.
İDEF 11’in açılış ve ilk gün törenlerine Ostim Yönetim Kurulu Başkanı Orhan Aydın, Başkan Yardımcısı Sıtkı Öztuna, Yönetim Kurulu Üyeleri Mithat Ertuğ, Yaşar Özelge, Behzat Zeydan, Ufuk Bayraktar, Ostim Vakfı Yönetim Kurul Üyesi Sedat Çelikdoğan, OSTİM OSB Bölge Müdürü Adem Arıcı ile ORSİAD Başkanı Özcan Ülgener de katıldı.
Ostim Savunma ve Havacılık Kümelenmesi Başkanı Mithat Ertuğ, Savunma Sanayi Müsteşarlığının son yıllarda uyguladığı politika ve kriterlerin sektöre yönelimi artırdığını söyledi. Ertuğ, İDEF’te yerli imalat vurgusunun ön plana çıkmasının olumlu bir gelişme olduğunu belirterek, “Biz Ostimli firmalar buraya katılarak birilerine Türkiye’de nelerin yapıldığını gösterdik. Kimi çevreler Türkiye’de nelerin yapılabildiğinin farkında değildi. Bu katılım onlara da etkili bir mesaj oldu. Önümüzdeki fuarlara Ankara’dan daha fazla firma ile katılım yapmayı planlıyoruz” diye konuştu.

Ostim Savunma ve Havacılık Kümelenmesi (OSSA) Başkanı Ertuğ,
Son dönemde Türk özel sektörü yoğun olarak Savunma Sanayii alanına yöneldiğini belirterek şöyle dedi:
“Bu sektördeki kriterler yüksek. Dolayısı ile bu firmaları nitelikli hale getiriyor. Firmalar kendilerini o kriterlerin içine sokmaya, adapte etmeye çalışıyor. Ana yükleniciler de alt tedarikçilerin niteliğini yukarı çekmeye çalışıyor. Eğitimlerini ona göre verip prosedürlerini ona göre düzenliyorlar. Ayrıca Türkiye’de savunma sanayiindeki iş miktarı savunma sanayi müsteşarlığımızın uyguladığı politikalarla artıyor. Örneğin offset uygulamaları iş olanaklarını artırdı. Biz savunma kümelenmesi olarak birlikte katılımın avantajlarını kullanıyoruz. OSTİM olarak kümelenmeye ve sektöre verdiğimiz destek sonucu İDEF fuarında bulunmamız yerli olarak nelerin yapılabildiğini göstermeyi amaçlıyordu. Birtakım işlerin Türkiye’de yapılamayacağı inancı vardı. Türkiye’de her şeyin yapılabileceği mesajını vermiş oluyoruz. Bir sonraki İDEF’te 40’dan fazla firma ile yer alacağımızı umuyorum. Tekrar vurgulamak istiyorum. Biz İDEF 2011 fuarına katılarak birilerine Türkiye’de nelerin yapıldığını gösterdik. Kimi çevreler Türkiye’de nelerin yapılabildiğinin farkında değildi. Bu katılım onlara da etkili bir mesaj oldu.”

Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Sanayi Ve Ticaret Bakanlığı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Türkiye Milli Kooperatifler Birliği ile Alman Kooperatifleri Birliği (DGRV) Türkiye Temsilciliğinin İşbirliği ile düzenlenen “Uluslar Arası Kooperatifçilik Konferansı” Ankara’da yapıldı. Konferansta ‘Çözüm için tezimiz, kooperatifçilik stratejimiz’ sloganı kullanıldı.
Açılışa Sanayi Ve Ticaret Bakanı Nihat Ergün, Türkiye Milli Kooperatifler Birliği Başkanı Muammer Niksarlı ile ilgili Bakanlıkların Müsteşarları, Almanya Büyükelçisi ve DGRV Eş Başkanı katıldılar. Konferansı Ostim Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanı Orhan Aydın da izledi.
Konferansta “Türkiye Kooperatifçilik Strateji Belgesinin Son Durumu”, “Strateji Belgesi Ve Eylem Planı” İle “Birleşmiş Milletler 2012 Kooperatif Yılı Amaç Planlama ve Hedefler” konularında sunum ve konuşmalar gerçekleştirildi.
Bakan Ergün, Rixos Otel’de gerçekleştirilen ‘Uluslararası Kooperatifçilik Konferansı’nda konuştu. Ergün, Almanya’nın Ankara Büyükelçisi Eckart Cuntz’un da katıldığı konferansta, Almanya’ya ‘AB’ siteminde bulundu. İki ülke arasında uzun yıllardır her alanda ‘güçlü’ işbirliği bulunduğuna işaret eden Ergün, iki toplumun da birbirine yakın ilişkiler içerinde bulunduğunu belirtti. “Her ne kadar kooperatifçilik konusunda gösterdiğimiz stratejik çalışma anlayışını son yıllarda AB konusunda gösteremiyoruz” diyen Ergün, şunları kaydetti:
“Çünkü AB konusunda Almanya’nın da bazı farklı yaklaşımları söz konusu oldu. ‘Kooperatiflerimiz AB kooperatiflerine tam üye olsunlar ama Türkiye AB’ye tam üye olmasın. İşte, başka bir ortaklık modeli geliştirelim gibi düşünceler, işbirliğini zayıflatan düşünceler oldu. Dolayısıyla bu düşüncelerinde revize edilmesi, Türkiye ile Almanya arasındaki güçlü stratejik işbirliğinin Türkiye-AB ilişkilerinde de sürdürülmesinden yanayız.”
‘Çözüm için tezimiz, kooperatifçilik stratejimiz’ sloganıyla gerçekleştirilen konferansta, kooperatifçiliğin önemini ve faydalarını bir kere daha hatırlanacağını ifade eden Ergün, “Türkiye’nin kooperatifçilik stratejisini bu yıl içinde tamamlayacağını düşünürsek, uluslararası kooperatifler yılına bir strateji belgesiyle girmek, gerçekten de güzel ve anlamlı bir başlangıç olacaktır” diye konuştu.
Bakan Ergün, kooperatifçiliğin, esas olarak, küçük olanların bir araya gelmesine ve zayıfın korunması anlayışına dayandığına işaret ederek, “Bu yapıları nedeniyle kooperatifler, mevcut güç dengelerinin güçlüler lehine daha fazla kaymasına da engel teşkil ederler” şeklinde konuştu. Gelişmiş ülkelerdeki kooperatif sektörünün yarattığı ekonomik büyüklüğün birçok ülkenin gayrisafi milli hasıla rakamını geride bıraktığını vurgulayan Bakan Ergün, “Çünkü kooperatifler, atıl kaynakların harekete geçmesinde, finansman imkanlarının genişlemesinde, sermaye birikiminin sağlanmasında, girişimcilik ve ortak iş yapma kültürünün gelişmesinde önemli rol oynarlar” dedi.

Kooperatifçilik strateji belgesi
Türkiye’de kooperatifçiliğin geliştirilmesi amacıyla, 2008 yılının Haziran ayında ‘Türkiye Kooperatifçilik Strateji Belgesi’nin hazırlanmasıyla ilgili çalışmalara başladıklarını anlatan Ergün, buradaki amaçlarının, ‘ülke kooperatifçiliğini tüm yönleriyle değerlendirmek ve alınması gereken önlemleri tespit etmek’ olduğunu söyledi. Strateji Belgesi’nin amacına ulaşması için, sektörü tüm yönleriyle ele alan ve ilgili birçok paydaşın katılımını sağlayan bir yaklaşım benimsediklerini vurgulayan Ergün, şöyle devam etti:
“Bu belge; finans kuruluşları, meslek ve sivil toplum örgütleri, sendikalar ve üniversiteler dahil olmak üzere elliye yakın kurum ve kuruluşun katılım sağladığı geniş bir platformda hazırlanmıştır. Belgenin uygulamasıyla birlikte, kooperatiflerimizin ekonomik işletmeler olarak dünyada söz sahibi olan ve ülke ekonomisine büyük katkılar sağlayan aktörler olmalarını bekliyoruz. Belgede ortaya koyduğumuz eylemler hayata geçtikçe, tüketiciler, dezavantajlı gruplar, tarım üreticileri, esnaf ve sanatkarlar, küçük ve orta büyüklükteki işletmeler başta olmak üzere geniş toplum kesimleri için refah artış sağlanacaktır. Strateji Belgesi, sektörde şu an nerede olduğumuzu, nerede olmak istediğimizi ve hedeflerimize hangi araçları kullanarak ulaşacağımızı içermekte, yani bir anlamda bu belge kooperatifçilikteki yol haritamızı oluşturmaktadır.”

“7 farklı hedef, 44 eylem”
Strateji Belgesi taslak metinde, 7 farklı hedef için 44 eylem belirlediklerini bildiren Ergün, bu 7 stratejik hedefi ve bu hedeflere ulaşmak için uygulamayı düşündükleri bazı tedbirleri şu şekilde aktardı:
“Birinci hedefimiz kamu teşkilatlanmasını ve hizmet sunum biçimini yeniden yapılandırmaktır. Bu kapsamda, gözetim, denetim ve uygulama hizmetlerini daha etkin hale getirmek için, e-kooperatif veri tabanı oluşturmayı planlıyoruz. İkinci hedefimiz eğitim, bilgilendirme ve Ar-Ge faaliyetlerini geliştirmektir. Bu kapsamda, Kooperatif Girişimciliği Eğitim Projesi adında bir program hazırlayacak ve uygulamaya koyacağız. Üçüncü hedefimiz, örgütlenme kapasitesini ve kooperatifler arası işbirliği imkanlarını artırmaktır. Bu kapsamda, mevcut üst örgütlenme sistemini başarılı ülke örneklerini dikkate alarak revize edeceğiz. Dördüncü hedefimiz sermaye yapısı ile kredi ve finansmana erişim imkanlarını güçlendirmektir. Bu kapsamda, kooperatiflerin, kullanacakları kredilere teminat sağlayabilmesi için, Kredi Garanti Fonu oluşturmaya yönelik çalışmalar yapılacaktır. Beşinci hedefimiz, iç ve dış denetim sistemlerini tümüyle revize etmektir. Altıncı hedefimiz ise, kurumsal ve profesyonel yönetim kapasitesini artırmaktır. Yedinci ve son hedefimiz, mevzuat altyapısını uluslar arası esaslara ve ihtiyaçlara göre yeniden şekillendirmektir.”

Adını daha çok ABD‘de Boeing‘e karşı EADS‘nin verdiği mücadele ve kayırma söylentileriyle duyuran Airbus‘ın A330 sivil platformundan dönüştürülen A330 MRTT yeni nesil tankerinin ilk resmi teslimatı Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAAF) tarafından dün (1 Haziran) gerçekleştirilen törenle gerçekleşti.
Fotoğraf Avustralya‘ya boş uçuş gerçekleştirilen boyasız A330′un Avustralya‘ya varmak üzere Madrid’i terkederken çekilmiş. Uçak, 30 Mayıs’ta Avustralya sınırlarına girmiş, Qantas’ın boya hangarında boyanmıştır.

Bu haber SavunmaSanayi.NET özel haberi olup, alıntılarda kaynak gösterilmesi önemle rica olunur.

Daha önce basında “F-16‘lar artık yerli bilgisayarla uçacak” şeklinde sunulan haberlerin ayrıntıları belli oldu.

Daha önce basında Savunma Sanayi İcra Komistesi’nce karar verildiği  söylenen ancak İcra Komitesi raporunda yer verilmeyen yeni proje için TAI ve Aselsan hazırlıklarını tamamladı ve TAI, Blok 30 F-16‘larımızı da kapsayacak olan ve tüm F-16‘larımızı içeren yeni bir proje için düğmeye bastı. Peace Onyx III ve Peace Onyx IV programlarını tamamen ikame edecek olan sistem özellike yerli mühimmatlarımızın F-16‘larımızla entegrasyonunu kolaylaştırmayı ve aviyoniklerde yerli üretime dönüş yapmayı amaçlıyor.

Görünüm olarak POIII ve POIV‘ten hiçbir farkı olmayacak sistem operasyonel uçuş yazılımı bazında da POIII ve POIV‘ten hiçbir anlamda eksik olmayacak. Donanımın Aselsan tarafından sağlanacağı, yazılımların ise TAI tarafından geliştirileceği programda ilk etapta C-130 Hercules modernizasyon programı ve ANKA grubundaki yazılım ekibi çalışacak.

Mevcut ve müstakbel yerli mühimmat ve sistemlerimizin Lockheed Martin menşeli sistemlere entegrasyonu zor olduğundan, POIII ve POIV‘ü tamamen ikame edebilen modernizasyon programının, bu mühimmatların ve sistemin diğer F-16 kullanıcılarına pazarlanması kolay bir hale gelecek.

POIII ve POIV modernizasyonu eskiden beş farklı birim olarak görev yapan uçuş ve silah sistemlerinin tek bir sistem olarak entegre edilmesi ve diğer tüm sistemlerin bu sistemle haberleşmek suretiyle yardımcı görev görmesini öngörüyordu. Alt sistemlerin yedeklenmesini ve arıza haline ikame edilmesini sağlayan yeni bilgisayar suiti uçak, pilot ve uçağın sistemleri arasındaki iletişim ve kararların kalbi olarak nitelendirilebilir. Bu bilgisayarın yerli hale getiriliyor olması milli alet ve mühimmatlarımızın  F-16 konusundaki en önemli eksiği kapatmış olacak.

TAI‘nin başlattığı bu program, donanımlarını Raytheon‘un sağladığı, yazılımını ise Lockheed Martin‘in gerçekleştirdiği POIII ve POIV‘e rakip olduğundan Lockheed Martin‘in milli alet ve mühimmatlara açık bir çözümü içeren bir öneride bulunduğu ancak hem Milli Savunma Bakanlığı’mız, hem de ordumuz tarafından bu teklifin “yerli çözüm istendiği” vurgusuyla kesin olarak reddedildiği de konuyla ilgili haberin yanısıra ortaya atılan iddialar arasında.

Yerli sistem, sadece sistemin yerlileştirilmesi ve bu anlamda bağımlılığın ortadan kaldırılmasını değil, aynı zamanda milli sistem ve mühimmatların da bu sisteme entegre olarak diğer ülkelere satılmasını da amaçladığından, ileri teknolojik ürünlerin ihracatı için büyük önem taşıyor.

Ürün hazırlama bölümümüz.

Kalıp soğutma depolarımız.

Ürün kalite kontrol çalışmaları.

Makine elemanları birleşimi kaynak çalışması.

Leonardo da VİNCİ (1452-1519) vida dişi açmak için makina planları yaptı; ama ilk diş apma maki-nasını, 1586′da Fransız Jacques Besson geliştirdi. Diş açmada ikinci önemli gelişme, 1760′ta gerçekleştirildi. İngiliz Job ve William Wyatt kardeşler, dakikada yaklaşık on cıvataya diş açan bir yöntemin patentini aldılar. Ayrıca, cıvata üreten bir fabrika kurarak, seri üretimin bilinen en eski örneklerinden birini ortaya koydular. Ama, günümüz mühendislerinin hâlâ kullandığı duyarlı ve bilimsel tekniği ortaya çıkaran ilk diş açma TORNA’sını, 1800-1810 yılları arasında İngiliz Henry Maudslay gerçekleştirdi. 5 Aşağı yukarı aynı dönemde, A.B.D’nde David Wilkinson da bir cıvata tornası yaptı. 1845′teyse Stepnen Fitch, bir silah siparişi için cıvata üretme amacıyla, özel olarak planlanmış ilk revolver tornayı geliştirdi. Amerikan İç Savaşı’ndan kısa bir süre sonra Christopher Walker, kendi ürettiği otomatik tüfeklerin montajını kolaylaştırma amacıyla, yalnızca cıvata üreten tam otomatik tornayı gerçekleştirdi.
Dişlerin tezgâhlarda açılması, günümüzde hâlâ uygulanan bir yöntemdir. Ama seri üretimde bu yöntemin yerini, cıvata ve benzeri dişli parçaların üretimi için kullanılan, «ovalama Cıvataların talaş kaldırılarak üretilmesi yöntemi, yalnızca öteki tekniklerle üretilmesi çok güç olan değişik tipteki cıvatalar ile çok büyük ve çok küçük cıvatalar için kullanılmaktadır. Bu amaçla, belirli uzunluklarda kesilmiş altıgen ya da yuvarlak malzeme işleyen standart otomatik tornalar ya da özel otomatik cıvata makinaları kullanılır. Cıvataların talaş kaldırılarak işlenmesi, malzeme ziyanına ve işin yavaş yürümesine neden olur. Bu yüzden, söz konusu yöntemde çok nitelikli cıvatalar elde edilmesine karşılık, üretim maliyeti yüksektir.
Cıvataların boyutları, kafa tipleri ve kullanılan malzemeler çok değişiktir. Yakın zamana kadar dişlere çeşitli biçimler veriliyordu. Ancak, değişik diş biçimlerinin standartlaştırmada ve üretimde sorunlar ortaya çıkarması nedeniyle, 1966 yılında Uluslararası Standartlaştırma Örgütü (İSO), dişlerin en çok kullanılan İSO ölçüleriyle sınırlanmasını, ayrıca, yalnızca kalın ve ince hatveli (adım) olarak yapılmasını önerdi. Bu öneri, birçok ülkede kabul edildi ve üretimde önemli yararlar sağladı. «Temel hatve tündeki, birincinin karşısına gelen ikinci nokta arasındaki uzaklıktır. Hatve ya da adım, bir santimetre ya da inçdeki diş sayısı anlamında da kullanılmaktadır.
Cıvatalar, düşük ve orta karbonlu çelik telden, paslanmaz çelik, nikel alaşımları, pirinç ve alüminyum alaşımlarına kadar değişen, çeşitli metallerden yapılır. Bu metaller, uygulanan kafa şişirme yöntemlerine elverişlidir. Bazılarının işlenmesi, Ötekilere oranla daha zordur.
Ama, temel üretim yöntemleri birbirine benzer.

Cıvatanın en çok kullanıldığı alanlar makine ve inşaat sektörüdür. Kelime kökü İtalyanca “Giaveta” sözcüğünden gelmekte olup, ilk kullanılışı M. Ö. 1. yüzyıla dayanmaktadır. Antik çağlarda silindirin üzerine tel sarılarak lehimlendi ve ilk dişli bağlantılar kullanılmaya başlandı. M.Ö. 250 yıllarında Arşimet vidası su taşımada kullanıldı. Gerçekte İskenderiyeli Heron tarafından M.Ö. 1. yüzyılda bulunmuş olan vida, o zamanlardan itibaren cerrahi aletlerde kullanıldı. Döküm tekniği ile üretim yapılıyordu. Avrupa’da 1400′lerde görülen cıvata, 1452-1519 yılları arasında Leonardo Da Vinci tarafından geliştirilmiştir. İlk tornavida kullanımı da 1700’lü yıllara rastlar. İngiltere’de 1797 yılında, Henry Maudslay (1771-1831) Amerika’da David Wilkinson 1798′de cıvata patenti almışlardır.

1850’li yıllarda sıcak dövme tekniği ile yapılan üretim 20.y.y’nın başından itibaren seri imalatın hayatımıza girmesiyle modern üretim teknolojisi olan soğuk dövme sistemine geçmiştir. Bu sistemle günümüzde, dakikada 200 – 300 adet parçaya kadar üretim yapılabilmektedir. Amacına göre birçok çeşit cıvata vardır. Bunların arasında en çok kullanılanları altı köşe başlı cıvatalar ve alyan başlı denilen cıvatalardır. Somun ve cıvataların dişleri (yiv) birbirine uygun olmalıdır. Farklı ölçeklerdeki somun ve cıvata bir bağlantıda kullanılamaz.

Kesin olarak bilinmemekle birlikte yüzlerce cıvata ve vida çeşidi bulunduğu bir gerçektir. Cıvatalar, demir, çelik, pirinç, bronz, titanyum, bakır, aluminyum gibi maddlerden yapılmakta olup, makine ve inşaat sektöründe en çok demir – çelik alaşımı tipleri kullanılmaktadır.

Cıvatanın en çok kullanıldığı alanlar makine ve inşaat sektörüdür. Kelime kökü İtalyanca “Giaveta” sözcüğünden gelmekte olup, ilk kullanılışı M. Ö. 1. yüzyıla dayanmaktadır. Antik çağlarda silindirin üzerine tel sarılarak lehimlendi ve ilk dişli bağlantılar kullanılmaya başlandı. M.Ö. 250 yıllarında Arşimet vidası su taşımada kullanıldı. Gerçekte İskenderiyeli Heron tarafından M.Ö. 1. yüzyılda bulunmuş olan vida, o zamanlardan itibaren cerrahi aletlerde kullanıldı. Döküm tekniği ile üretim yapılıyordu. Avrupa’da 1400′lerde görülen cıvata, 1452-1519 yılları arasında Leonardo Da Vinci tarafından geliştirilmiştir. İlk tornavida kullanımı da 1700’lü yıllara rastlar. İngiltere’de 1797 yılında, Henry Maudslay (1771-1831) Amerika’da David Wilkinson 1798′de cıvata patenti almışlardır.

1850’li yıllarda sıcak dövme tekniği ile yapılan üretim 20.y.y’nın başından itibaren seri imalatın hayatımıza girmesiyle modern üretim teknolojisi olan soğuk dövme sistemine geçmiştir. Bu sistemle günümüzde, dakikada 200 – 300 adet parçaya kadar üretim yapılabilmektedir. Amacına göre birçok çeşit cıvata vardır. Bunların arasında en çok kullanılanları altı köşe başlı cıvatalar ve alyan başlı denilen cıvatalardır. Somun ve cıvataların dişleri (yiv) birbirine uygun olmalıdır. Farklı ölçeklerdeki somun ve cıvata bir bağlantıda kullanılamaz.

Kesin olarak bilinmemekle birlikte yüzlerce cıvata ve vida çeşidi bulunduğu bir gerçektir. Cıvatalar, demir, çelik, pirinç, bronz, titanyum, bakır, aluminyum gibi maddlerden yapılmakta olup, makine ve inşaat sektöründe en çok demir – çelik alaşımı tipleri kullanılmaktadır.